RSPO is gericht op het verkrijgen van de steun van belanghebbenden

De vraag of de Roundtable on Sustainable Palm Oil (RSPO) nodig is in het landschap van nationale standaarden die worden ingevoerd, kan inderdaad een waarschijnlijke eerste gedachte zijn. De RSPO verwelkomt diverse meningen en perspectieven, hoe verreikend en ongerijmd die ook mogen lijken. De essentie van discours is dat het meestal een uiteindelijke harmonisatie voortbrengt. En andere keren, een peiling om te blijven waar men begon.

Chronologisch gezien werd de RSPO opgericht lang voordat er druk werd uitgeoefend door niet-gouvernementele organisaties (NGO's). Het werd bedacht en opgericht door visionaire individuen die verschillende sectoren vertegenwoordigen.

Het is inderdaad technisch correct om te zeggen dat de RSPO niet alleen is opgericht om de telers te vertegenwoordigen. De reden waarom RSPO in 2004 werd opgericht, was juist om de steun te krijgen van alle belanghebbenden in de industrie. Wat zou het voor nut hebben als we ons simpelweg zouden concentreren op het motiveren van telers om te streven naar certificering, als we er niet in slagen andere belanghebbenden binnen deze complexe toeleveringsketen ertoe te brengen zich aan hun kant te committeren aan een positieve acceptatie van de CSPO (gecertificeerde duurzame palmolie)?

Er werden in dit artikel veel vragen gesteld door P. Gunasegaram die de RSPO beschouwt als een verantwoordelijkheid om één voor één te beantwoorden.

“Hoe zorg je ervoor dat alle productie die naar een molen of een raffinaderij gaat, afkomstig is van gecertificeerde bronnen”: Er zijn twee fasen van certificering; omvat eerst molens en plantages (bevoorradingsbasis); de tweede fase is wanneer de CSPO die door de fabrieken wordt geproduceerd, wordt vervoerd en verwerkt door de raffinaderijen die onder onze toeleveringsketencertificering vallen. Op eindproductniveau wordt dit ondersteund door ons handelsmerk; zodat consumenten zich ervan bewust zijn dat producten palmolie gebruiken die duurzaam is gewonnen.

Momenteel staan ​​we op het punt om 1 miljoen hectare gecertificeerde duurzame oliepalmplantages te realiseren. Het eerbetoon moet ongetwijfeld gaan naar onze RSPO-telers over de hele wereld. CSPO staat momenteel op 4.9 miljoen ton, bijna 10% van de wereldwijde productie van ruwe palmolie. Het cijfer neemt snel toe.

“Als aanvoer besmet is met een beetje ongecertificeerde oliepalm of palmolie, wordt de hele partij dan ongecertificeerd?: Ondanks de zwaarte van de term 'besmetting', komt dit in het geval van CSPO sowieso niet in de context. Een van onze toeleveringsketensystemen maakt het mengen mogelijk van gecertificeerde met niet-gecertificeerde palmolie, binnen een van de toeleveringsketenmechanismen die massabalans wordt genoemd, om aan de eisen van eindgebruikers te voldoen. Het is een acceptabele optie en standaardpraktijk in de branche.

“En wie zijn de mensen die de olie certificeren?”: RSPO is een instantie die standaarden vaststelt en een certificatieschema exploiteert. Volgens ons schema worden gekwalificeerde certificerende instanties (waaronder Sirim onder andere) aangesteld om de fabrieken en plantages, evenals de toeleveringsketen, te controleren en te certificeren. De certificerende instellingen staan ​​nu onder toezicht van een internationaal accreditatiebureau.

Kunnen telers verwachten dat hun mening onder dergelijke omstandigheden goed vertegenwoordigd is?: Werkend op een platform met meerdere belanghebbenden, worden beslissingen binnen de RSPO (inclusief de raad van bestuur) genomen door middel van consensus, wat benadrukt dat elke groep belanghebbenden, ongeacht de grootte van hun vertegenwoordiging, het recht heeft om een ​​veto uit te spreken of bezwaar te maken tegen voorstellen.

Het is misschien niet redelijk om de andere zes groepen belanghebbenden te zien als één entiteit tegen de telers, zoals geïmpliceerd in het artikel. Elke stakeholdergroep werkt binnen hun eigen uitgangspunt door de uitdagingen ter sprake te brengen waarmee ze worden geconfronteerd om tot wederzijds voordelige beslissingen te komen.

Desalniettemin blijft de RSPO open en toegankelijk voor alle feedback die het feit aantoont en onderbouwt dat een belanghebbende geen eerlijke en gelijke kans heeft gekregen om zijn zorgen kenbaar te maken.

Over de kwestie van de samenstelling van telersbedrijven die vertegenwoordigd zijn in de RSPO en de ontoereikendheid ervan die in het artikel wordt weerspiegeld; vanuit een landenperspectief vertegenwoordigen Maleisië en Indonesië ongeveer 37% van het totale lidmaatschap, terwijl Europa momenteel 57% bedraagt. Het is misschien de moeite waard hier op te merken dat Europa in de context van ons lidmaatschap 20 landen omvat. Europa vormt momenteel de grootste consumentenmarkt voor CSPO. Onafhankelijk van enige complexe rekenkunde, zou een strategische en rationele manier om dit waar te nemen het feit zijn dat het hebben van een sterke vertegenwoordiging van leden van consumentenmarkten binnen de RSPO alleen maar een voordeel kan zijn voor telers bij het creëren van betrokkenheid en vraag.

Het kan nuttig zijn om op te merken dat met betrekking tot het "waargenomen beperkte aantal telers in de RSPO", zoals weergegeven in het artikel, het aantal telers over de hele wereld gebonden is aan geografische beperkingen (door het klimaat bepaald). Aan de andere kant zijn bedrijven die betrokken zijn bij stroomafwaartse verwerking niet gebonden aan klimaat of dergelijke invloeden, en kunnen daarom onbeperkt en alomtegenwoordig zijn in elk deel van de wereld. Het is dus begrijpelijk dat er meer verwerkers en handelaren zijn dan telers, niet alleen binnen de RSPO maar binnen de sector als geheel. En in feite is dit ook in het voordeel van telers, omdat ze de voortgang van de toeleveringsketen verder mobiliseren en versterken.

Dat de huidige secretaris-generaal van WWF is, is inderdaad een feit. Van de meer dan 40 kandidaten van over de hele wereld die op de shortlist stonden voor de rol van secretaris-generaal van de RSPO, als resultaat van aankondigingen in de internationale sfeer, waaronder The Economist's Darrel Webber, werd uiteindelijk benoemd door de raad van bestuur.

Onder andere Webber's NGO-referenties werden door het bestuur gezien als enorme waarde, omdat het de betekenis van toewijding aan de bescherming van mensen en de planeet benadrukt. Webber brengt ook gecombineerde ervaring met een multinationale organisatie binnen de olie- en gassector mee in het begrijpen van de toekomstige gebruikstrends van plantaardige bronnen voor de energiesector; en zijn eerdere hoedanigheid bij een toonaangevende producent van duurzame palmolie zorgt ervoor dat telers inzicht krijgen in de uitdagingen en complexiteiten bij het omarmen van duurzame normen. Hoewel de taak die voor ons ligt uitdagend blijft, is zijn vertegenwoordiging van alle groepen belanghebbenden zo alomvattend als nodig is.

Concluderend, de RSPO erkent en prijst ten zeerste de prestaties die zijn gedemonstreerd door telers die de certificeringsreis hebben ondernomen. Er is veel bereikt. En er zal nog veel geleverd worden. Of het nu gaat om de RSPO, nationale normen of andere inspanningen, het doel van gecertificeerde duurzame palmolie staat centraal bij het behoud van het welzijn van naties, bedrijven, mensen en onze woning.

De markt vraagt ​​om geloofwaardige en robuuste standaarden. Hoewel de oprichting van de RSPO nog niet alle problemen in de palmoliesector volledig heeft aangepakt, heeft het zeker een lange weg afgelegd in het inspireren van verandering en innovatie. RSPO laat de toekomst aan de markt over om te beslissen en te dicteren en blijft tot die tijd standvastig en resoluut in haar waarden voor haar visie.

Bron: The Star Online